skip to content

Laatste nieuws

Tips voor de eerste weken
(19-04-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Balice de la cour des perdrix
(24-05-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Interview met Joep Rooijakkers
(19-02-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Interview met Freddy Celen
(26-08-2009)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Voorjaarswedstrijden NCEF
(27-04-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Actueel

 


Interview met Joep Rooijakkers

geplaatst op: 19.02.2010
Actueel >> Nieuws

“Ik heb zoveel liefhebberijen, ik wil genieten van alles dat me boeit maar het moet wel buiten zijn”

“Meer dan veertig jaar heb ik me verdiept in het spel op de wind met de staande hond. Ik denk wel eens dat niemand het dan beter kan weten”. We praten met Joep Rooijakkers, telg uit een geslacht waar de wieg in het jachtveld stond. Ria met wie Joep 33 jaar is getrouwd wist het toen ze bij de familie kwam. “Hier wordt over honden en de jacht gepraat, mijn vader jaagde ook dus ik ben het gewend”.
De Winde’s, Epagneul Breton evolutie des Pays Bas
En gepraat hebben we, zonder onderbreking over Bretons, hun gangen, kophouding, bouw en afstamming. Steeds verwijzend naar de ideale loop, het ultieme punt, de juiste veldaanpak en nog meer naar namen en kennels, voorjagers en wedstrijden. Joep vertelt en ik schrijf terwijl Carry foto’s maakt van al het moois aan de muren, op de kasten en in de mappen en albums. De grootmeesters van de kynologie en het veldwerk die we bezoeken wonen onverkort in hun eigen museum. Bij Joep domineert zelfgemaakt brons en pentekening. Piekfijn in de details en vol leven neergezet. Anatomisch juist en realistisch in de maatvoering. Het tekent de perfectionist, de volhouder en de gedreven artistiek begaafde 5e zoon uit het gezin van elf in Meijel.
Ze zijn er geboren en hij is er gebleven. Hij nam de beroemde kennelnaam van vader Rooijakkers over. De Winde’s (prefix) ontwikkelde jachthonden die grote faam verwierven. We zwerven na het interview een rondje door het veld van Joep in de ommelanden van Meijel en alles herinnert aan zijn allerbeste vriend, zijn vader. Van hem kreeg hij het scherpe oordeel, de kennersblik en de wil om te winnen maar ook om te onderzoeken en te verdiepen. Streven naar het beste. Van zijn moeder zo vertelt Joep, kreeg hij de touch, de feeling en de empathie om een hond te doorgronden en af te richten. Als zij een hond bij het touw nam dan zag je de hond veranderen. Zij wist te kiezen tussen belonen of doordwingen. Joep mixte de genen en de kampioen is daar!!
De schapen heen en te paard weer terug
Joep vertelt prachtige verhalen over zijn eerste ontmoetingen met de jacht en honden. Van de freule, van Quarles van Ufford, Gerretsen, Schlimmer en Reup. Lui van adel en stand die de grandeur in de sport brachten maar ook de verschillen als vanzelfsprekend ervoeren. Toen pa Rooijakkers als keurmeester aantrad kwam er een heuse ballotagecommissie aan te pas om te zien of hij wel fatsoenlijk woonde. Er is veel veranderd, gelukkig maar. We zijn het wel over één ding eens. Voorjagen moet wel een nette sport zijn. Zeker niet zo elitair en feodaal als toen maar een zekere standaard en niveau mag de sport wel in ere houden. Zo passeren ook Belgen van stand zoals kolonel Schere, Seelis en de heer Storme en pa Celen de revue. Deftige mannen die de sport goed deden.
Wat dacht u van Joeps grootvader die jaagde op patrijzen met een Engelse setter. Eens dreef hij een kudde schapen van Limburg door de Kempen helemaal naar IJzendijke in Zeeuws Vlaanderen. Ene heer van de Dobelaere kocht de schapen in ruil voor een stamboekmerrie en op de rug van het paard keerde hij terug naar Meijel. Wie een beetje is ingevoerd in het veldwerk kan de verbanden leggen tussen Rooijakkers, Limburg, Zeeuws Vlaanderen en Dobelaere.
De Freule scherpte de verhouding ook eens aan door Joep te keuren in Valkenswaard bij apport uit dichte dekking. Joep kreeg een zeven en de toevoeging: “Als je je haar laat knippen krijg je de volgende keer een acht".
Zoon Lins (31) krijgt op dit moment ook wat mee van de ingeslepen hondenliefde en Joep en Ria zijn er zichtbaar groots mee. Nooit gepusht maar toch gekomen. Dochter Tieneke was er altijd al mee besmet en zo blijven we Rooijakkers zien in het veldwerk. Het vergt een aparte serie om de hele familie te beschrijven dus we beperken ons in dit artikel tot Joep. De grote naam die broer Pieter Rooijakkers in de kynologie heeft is alom bekend en behoeft geen toelichting. Broer Toon leidde jarenlang de Nijmeegse kynologenclub en Frits en Mart staan hun mannetje in de dressuur. Het blijft echter toch vooral de herinnering aan de eminente keurmeester en kenner pa Piet Rooijakkers. Ooit keurde hij uw scribent bij de Belgische Nimrod. De hond nam een eenvoudig apport niet mee en hij merkte fijntjes maar oh zo scherp op: “Ach, daar blijft ge nederig van”. Piet wilde graag gewaardeerd worden en maakte veel werk van zijn verslagen in de Jager (dat kon toen nog). Eens ontving hij anoniem een originele pentekening van de hand van Léon Danchinals waardering voor zijn mooie verslagen. De tekening prijkt bij Joep aan de muur!
De Winde’s Tâche de Rousseur (1964) e.a.
De eerste Breton die Joep, dan 18 jaar, voorjaagt wordt internationaal schoonheidskampioen, kwalificeert zich op de KAT (KNJV Apporteertrofee), Trialer en op een enkel punt na werkkampioen met jaartal. Studie van Joep stond groter succes in de weg maar met Poi Poi van der Grift, een korthaar legde Joep de basis voor de titel van dit artikel, allround specialist. Hij blonk uit in alle disciplines, won 2 x Usquert en dus de Mazel wisselprijs, 2e Nimrod, KAT gewonnen, Werkkampioen enz.
Uit Odi van ’t Gillishof en Driek de l’Ardour volgt Keerens Ida waarop Joep zijn stam baseert. Het levert de allround krachtpatsers de Winde’s Matthijs en De Winde’s Quitte ou Double op. Waar Ida uitblonk in het veldwerk waren de laatsten vooral all round specialisten. Met Matthijs op de Nimrod en tweede bij de Coldewey prijs. Maar ook later met Quitte tweede in die fameuze strijd op 5 disciplines. Veldwerk, exterieur, apporteerveldwerk, KNJVproef en zweetwerk. Ga er maar aanstaan met een Epagneul Breton. Toch blijft veldwerk het mooiste wat er is: Quitte deed 60 keer mee en haalde 30 keer een kwalificatie: 2xG, 8xZG, 24xU waarvan 2 CACIT,2RCACIT,8CAC,4RCAC. Chapeau!
En zoals een goede Breton betaamt worden ze minimaal exterieur kampioen.
Joep legt uit: “Ik wil een allround jachthond waar ik mee kan jagen. Een bruikbare hond die doet waarvoor hij is ontwikkeld. Als ik een specialist wilde had ik wel een Setter of een Pointer. Het daagt me uit om dat te doen wat sommigen voor onmogelijk houden. Ik heb er ook plezier in om een hond na het voorjaar weer apporteren te leren om er zo een heel jaar wat mee te kunnen doen”.

"Presque intime"
Uiteraard praten we over africhten en voorjagen. Ik vraag Joep naar zijn top 5 van eigenschappen voor een voorstaande hond. Hij noemt ze:
“Jachtdrift, Van het voet afblijven (kophouding of het hoog willen zoeken); dresseerbaarheid (wil tot samenwerken); Hazenreinheid (ze niet willen zien) en atletisch vermogen (rastypisch).
Niet zo eenvoudig als je er geen verstand van hebt. Het vak is ook niet in regels te vatten dus het devies blijft: kijken en rekening houden met de hond; niet dogmatisch volhouden en doordwingen, soms is stoppen belangrijker dan door te gaan. Met de hond die ik het laatst voorjaagde: Valdi de los Baleranes had ik haast een telepathisch contact. Voor een deel zit dat in de hond maar omdat ik een appèl deed op zijn krachtigste kwaliteiten kon ik er zoveel uithalen”.
Zelf mocht ik Joep en Valdi vorig jaar aan het werk zien in een volmaakte beurt. Twee volmaakte punten en een wonderlijk mooi parcours brachten het CAC volkomen terecht in Joeps handen.
Keurmeester Melon zag het ook aan en typeerde de band tussen voorjager en hond als 'presque intime'. Het palmares van Joep snoert mogelijke critici de mond en Joep repliceert: “In de top krijg je altijd kritiek en ik doe al zo lang mee aan deze jurysport dat ik de kritiek en het oordeel van de keurmeester weet te accepteren”.
Ambitie
Joep is KNJV keurmeester en lid CJP en bestuurslid van de Bretonclub. Regelmatig verzorgt hij lezingen over africhten en veldwerk. Gisteren nog in Maarsbergen en Joep geniet ervan. Toch ambieert hij het keuren van veldwerk niet. “Ik ben nog zo gek van het spelletje dat ik liever meedoe dan dat ik keur”.
In de tijd dat hij wat minder kon voorjagen scoutte hij voor de Australische Bretonclub een aantal potentiële winnaars en mocht zich verheugen met de titel 'honorable member'.
Hij is principieel in zijn opvattingen en blijft veldheren en de club trouw, weet als geen ander dat alles afhangt van relaties en vertrouwen. Hij doet er veel voor en bezoekt zijn veldheren regelmatig. In het besef van deze verantwoordelijkheid zal hij de zaak als gedelegeerde, als keurmeester en als bestuurslid niet gauw in de steek laten. Het tekent zijn gedrevenheid. De kynologie doet er zijn voordeel mee.
Bruno Bronzo
We sluiten af met een glas wijn en genieten na van een mooie middag vol honden, kunst en gedeelde passie. Een kleine selectie ervan bereikt dit artikel....
Het was de kunstenaar Joep Rooijakkers die in een foto van onze Breton Bruno de inspiratie vond voor een heel mooi kunstwerk. Hij boetseerde Bruno en goot hem in brons. Op een mooie sokkel prijkt ie nu bij ons in huis en kreeg de passende naam: Bruno Bronzo.
Het mag zo nog wel even doorgaan. Er is zoveel dat bindt en dat passie doet delen.

Joep en Ria bedankt!
tekst:     Ad Baijens
foto's:   Carry Thijssen
Foto's kunt u zien in onze Fotogalerij

Laatst vernieuwd: 01.06.2010

Terug