skip to content

Laatste nieuws

Tips voor de eerste weken
(19-04-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Balice de la cour des perdrix
(24-05-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Interview met Joep Rooijakkers
(19-02-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Interview met Freddy Celen
(26-08-2009)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Voorjaarswedstrijden NCEF
(27-04-2010)... lees meer >
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Actueel

 


Nationale d'elevage EF in Floyon

geplaatst op: 30.08.2009
Actueel >>

De Nationale D’Elevage van de Epagneul Français 2009 had voor Nederland veel goeds in petto. Bijna traditioneel overigens wonnen de in model gedresseerde Nederlandse honden de apporteerproeven en sloegen ze in de expositie een goed figuur. Met een kwalificatie in de field trial en diverse goede presentaties in koppel en soloklasse kreeg het optreden nog meer glans. De dagen verliepen in een goede en sportieve sfeer. De foto’s getuigen ervan. (zie Fotogalerij )

Puntje Noorden onder Maubeuge in Floyon speelde de manifestatie zich af. Alles zo typisch Frans dat je de indruk krijgt ver van huis te zijn. Voor ons is het echter maar net 2 uur rijden en dat doen we naar een gemiddelde Nederlandse veldwedstrijd ook.

 

Toch weer om 7.30 verzamelen in een piepklein dorpje op een piepklein pleintje voor het dorpshuis en het gemeentehuis. In de salle de fête heeft de tijd stilgestaan. Tegels en een podium, fel groene metalen kozijnen, een half rond barretje in een hoek en een keuken in de orkestbak onder het toneel. Overal TL verlichting en lange, lange rijen tafels en stoelen, zo dicht op elkaar dat je de mensen erbij moet denken.

En dan, ontmoetingen, handen schudden, drie, vier en soms twee zoenen, lang niet gezien. Veel 'oude' Franse vrienden weer. Soms kennen we ze al 20/30 jaar. Met velen hebben we nog regelmatig contact. Een warm welkom. comment ca va? Ça va bien? Onderwijl een keurende blik naar de hond of auto. Wie was ook weer wie, van wie heeft die een hond en kennen we die en waarvan? Nederlanders, Koos en Annie, Hans en Truus, Derrick en Marlies, Raba en Theo, Peter en Anneke en Teun en Grietje. Anouk komt later. Ze zijn er allemaal; oud en nieuw, oud en jong. Beetje onwennig maar de taal en de ambiance blijken de juiste impulsen. De sfeer is meteen in orde.

Laat ik me in deze bijdrage beperken tot een verslag. Het is niet aan mij in dit stadium om kritisch naar de Franse club te kijken. Ook zij kregen dit weekend een bijna complete mutatie van bestuur te verwerken. Vormfouten dwongen de voorzitter tot ontslag en mevr. Geslin nam de hamer over. Er is zoveel te doen in de Franse club dat het gevolg ervan niet kon uitblijven. Beetje tegenvallende aantallen deelnemers en in de organisatie vielen ook wel gaten. Diner en maaltijd chaotisch en domweg te laat als gevolg van de uitgelopen vergadering. Ik ben erg benieuwd naar het beleid in de komende periode en de volgende Nationale. Het Noorden kan nooit alleen zo’n ras trekken als je ziet met welk kaliber honden èn mensen dat moet gebeuren. Wij gaan het volgen.

Alsdus: De eerste dag een field trial op de prairie. Dat zijn uitgezette fazanten en patrijzen in koeienvelden omgordt door dichte doornhagen en houtopstand. De honden moeten in vlot tempo de hagen en randen afzoeken en de weilanden doorkruisen. Moeilijk omdat het om echt praktisch jagen gaat. Er was een koppelklas en de rest solo. Ook werd er weer een TAN (test aptitude naturel) verlopen en de finale van zo’n kwartelcompetitie. Ik blijf die kwartelwedstrijden heel leuk vinden en zeer geschikt voor onze honden die middelmatig snel maar wel doeltreffend het veld afzoeken.

Er waren enkele honden te weinig voor de koppelklas (2 honden tegelijk). Het daagde me wel uit dus César kon meedoen. Dat ging uitstekend zelfs en hij respecteerde de koppelgenoot prima, stak diep en ver in en ging snel van haag naar haag. De traverse door prikkeldraad en hagen was heel moeilijk voor keurmeesters en deelnemers. Bij zo’n doorgang kwamen de honden langs een randje te lopen terwijl wij er nog door moesten. Koppelgenoot bracht via het voetspoor een patrijs op de wieken en beiden achtervolgden. Einde wedstrijd maar mooie presentatie. Leuk en lang gesprek gevoerd met Bernard Relexans (de huidige goeroe van het ras en kennel Des Hauts de Pian).

In de solo bleek Derrick met Ta Ta Vreni al een mooi punt te hebben gescoord en wist Raba met Vasha ook al een mooi avontuur te melden. Hans van Cann vergat het commando blijf aan zijn hond te geven anders had ook hij een mooi punt. Goed hoor. Het was warm en vreemd dus prima gewerkt.

César verging het ook erg avontuurlijk. Mooi punt op een fazant die niet wilde vliegen. Hond er achter aan (dus eliminé) maar bij de zoektocht via een gat in de haag zagen de keurmeester en ik de hond op 50 meter onder een boom staan. Hij wilde niet komen en bleek voor te staan naar boven... op de fazant die een goed heenkomen in de boom had gevonden. De keurmeester vond het zo’n bizar verhaal dat we opnieuw mochten beginnen. Eerste minuut was zijn oordeel……

Opnieuw in een ander veld; mooi punt op haas en respect en weer een goed punt op fazant. Toch weer er achteraan en einde wedstrijd. Goed commentaar gehad en tevreden.

Eind al goed toen Derrick een mooie 2e ZG kon ophalen plus beker.

Tweede dag met expositie.
Late start en chaotische presentatie. Overal waren ringen en keurmeesters aan de slag. Een keurmeester deed examen en riep ook steeds honden op. De babyklasse gaf toegang voor eigenlijk te jonge honden en het verloop van de grotere klassen was niet te volgen. Het was warm en de zon brandde op hond en mens. Als gevolg daarvan zaten mensen ver van de ring in de schaduw en onder de tribune. Men keurde in groepen om de honden rust te geven.

Ik heb nog geen uitslagen maar wil dit verslag toch plaatsen voor de bezoekers. Later de echte cijfers. Ik denk wel dat alle Nederlanders een Excellent kregen en sommigen werden ook geplaatst. Zelf mocht ik met Cesar in de finale klasse Travail uitkomen en werd Excellent 4e geplaatst. Goed voor de jonge reu.

Toen het rapport en ring. Snelheid en model spelen mee. Veel publiek er omheen en hilarische taferelen. Het ging goed en traditioneel winnen wij dat. De honden die KNJV proeven lopen kennen het spel en zijn snel. Een duif en een konijn moest door de voorjager worden weggegebracht, het konijn achter een hindernis en dan teruglopen en commando geven. Na het lossen van een schot kon de hond vertrekken.

In een prachtig decor dan het waterapport. Een etang zo mooi en natuurlijk. Het werd een natte boel want de honden werden gek van het schieten, gooien van eenden en inspringende deelnemende honden. Cesar deed het heel goed en hij moest in een barrage met Hans van Cann voor de finaleplaats. Maar het liep heel ‘Frans’ en wij waren al gevlogen naar de prijsuitreiking , géén barrage meer dus en zelfs als laatste geplaatst. Alle Nederlandse honden scoorden prima.

Tot slot naar de familie Pienne voor het inladen van de champagne. Chantal en haar man Bruno zijn goede vrienden van ons en een ontmoeting met hen is altijd weer een feestje met (uiteraard) een heerlijk glas Champagne.

Pas om acht uur volgde de uitreiking van de bekers (wel 50 denk ik) en konden we voldaan om 21.00 uur naar Nederland tuffen. Om 24.00 uur vielen we op de klep en we hebben nog gauw alle foto’s bekeken, een klein glaasje genomen en terug gekeken op een mooi weekend.

Volgend jaar weer…. dan mag de kleine Esprit ook ‘acte de presence’ gaan geven!

 

Laatst vernieuwd: 24.05.2010

Terug